Index

Inleiding

De uitgever - de Zuid-Hollandsche Uitgevers Maatschappij te Den Haag - schrijft: Deze roman, die jaren vóór de laatste wereldoorlog reeds bij ons in eerste druk verscheen, die gedurende deze wereldoorlog direct door de bezetting verboden werd en die vele duizenden lezeressen en lezers ongelofelijk veel heeft gegeven t.a.v. hun eigen wereldbeschouwing en levensgeluk, ligt hierbij in de verzorgde uitvoering van Anton Pieck weer voor u.

Ja, Ernst Wiechert was en is een Duitser, hoewel hij vele jaren teruggetrokken leeft en werkt in het Zwitserse hooggebergte. Maar een Duitser, die nagenoeg de gehele wereldoorlog - het voorrecht had door het nazidom in het concentratiekamp te zijn opgesloten.

Deze Oost-Belt met zijn diepe ernst en zo fijnzinnige humor was een der weinige moedigen, die zijn stem durfde verheffen, toen hij de menselijke waarden in gevaar wist. In zijn beroemde toespraak tot de studenten der Münchener Universiteit verdedigde hij de waarheid en waarachtigheid, de innerlijke waarden van de mens.

Deze redevoering, die duidelijk uitsprak wat hij in „Het simpele leven” reeds verkondigd had, bracht hem onmiddellijk in een der beruchte concentratiekampen.

In „Het simpele leven” vertelt hij ons van de worsteling der naoorlogse wereld (in dit boek is het de wereld na 1918, doch dat komt woord voor woord op precies hetzelfde neer), een worsteling met vele problemen. Wij zien heden- ten dage om ons heen een ontreddering naar lichaam en ziel. Het onderwerp dat Wiechert in „Het simpele leven” behandelt, is dat van een Marine-officier, die terugkeert van een verloren zaak. Het probleem van zijn vrouw is er een van materiële welvaart.

Zijn zoon wil carrière maken terwijl hijzelf geen uitweg weet te vinden uit de geestelijke nood, die alle traditionele waarden problematisch maakt. Hij vlucht om een nieuw, simpel leven te beginnen als visser op een eiland in de streek der grote meren en daar komt hij in het reine met zichzelf, de wereld en het leven. Van daar uit geeft hij ook leiding aan het leven van zijn vrouw en kind, het is daar, dat hij een groot geluk vindt, het geluk van de eenvoud te midden van mensen, die zoeken naar waarheid en waarachtigheid.

Ernst Wiechert is een der meest hoogstaande vertegenwoordigers van onze Europese beschaving en zijn werk noemen wij zonder voorbehoud een lichtbaken, dat ons de weg wijst uit nood en verwarring.

Voor de derde maal ontmoette Jen-Hoei, Koeng-Foe-Tse en zeide: „Ik kom verder.”
„Wat bedoel je daarmee ?” vroeg Koeng-Foe-Tse.
„Ik ben alles kwijt geworden,” antwoordde Jen-Hoei.
„Alles kwijt!” zei Koeng-Foe-Tse getroffen. „Wat bedoel je daarmee?”
„Ik heb me vrij gemaakt van mijn lichaam,”
antwoordde Jen-Hoei. „Ik heb mijn gedachten ontslagen.
Daar ik Lichaam en Geest verloren heb, ben
ik één geworden met het Alles-doordringende. Dat
is _ wat ik bedoelde toen ik zei, dat ik alles kwijt geworden ben.”
(Gesprekken en parabelen van Tschoeang-Tse)